سال ٨٦ کم کم به پایان خود میرسد و پیام ما

در شرایطی که بهترین رفقایمان، بهروز کریمی زاده ها، هنوز در زندان هستند، در شریطی که هنوز دانشجویان در سطح کل دانشگاه ها تحت فشار و احضاریه و ممنوعیت هستند، در شرایطی که خانواده رفقای زندانی مشغول فروختن هست و نیست خود برای تهیه وثیقه فرزندانشان هستند، در شرایطی که رفقای آزاد شده تحت تعقیب مداوم نیروهای اطلاعات هستند، در شرایطی که هنوز آزادی بیان و تشکل را در دانشگاه شکار میکنند، در شرایطی که هنوزدانشگاه پادگان است، در شرایطی که خود من مجبور به تعویض هزارباره محل زندگی ام بخاطر تعقیب های نیروهای امنیتی هستم، در شرایطی که . . . . 

این لیست "درشرایطی که"ها بسیار طولانی است اما اجازه بدهید آخرین های آنها را بگویم:

در شرایطی که همه این فشارهای حکومت بر ما آمده است، سربلندتر از همیشه، محکمتر از همیشه، روشن تر از همیشه و مصممتر از همیشه ما دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب ایستاده ایم و اعلام میکنیم که هیچکدام ازاین فشارها ما را نه تنها به عقب نخواهد راند، بلکه عزم ما را در دفاع از آزادی و برابری بیشتر میکند! امروز دیگر دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب از تهران تا اصفهان، از مشهد تا تبریز و کردستان، از زاهدان تا آبادان همه جا   هستند! نه تنها در ایران در لندن و پاریس و همه پایتخت های جهان هستند. دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب در سال ٨٦ هدف اصلی حمله حکومت بودند. سال ٨٦ اما کم کم به پایان میرسد و پیام ما این است:

ما هستیم! ما ایستاده ایم! ما کوتاه نمیاﺌیم! ما برای دفاع از آزادی و برابری هیچ معامله ای نمیشناسیم. صف ما بزرگتر، محکمتر و مصممتر از همیشه است.

از طرف همه دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب به شما اطمینان میدهم که جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی در سال آینده با قدرتی صد چندان به پیش خواهد رفت.

کاوه عباسیان

سخنگوی دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های سراسر کشور

٢٦ اسفند ١٣٨٦