دانشگاه غیر انتفاعی نبی اکرم در شهر تبریز از اواخر بهمن سال گذشته سلف سرویس دانشگاه را تعطیل و دانشجویان این مرکز ( بخصوص دانشجویان غیر بومی ) را دچار مشکلات عدیده ای کرده است.

 از جمله مشکلاتی که در حال حاضر دانشجویان با آن دست به گریبان هستند عبارتند از :

 1. پرداخت هزینه های گزاف برای خرید غذای گرم از رستوران های اطراف دانشگاه

 2. استفاده از غذاهای سرد و ساندویچی که در دراز مدت تاثیر مخربی بر بدن و بخصوص دستگاه گوارش دارد.

 3. از دست دادن بخشی از ساعات کلاسی به دلیل صرف ناهار در فاصلۀ نسبتا دور از دانشگاه و ...

 متاسفانه شرایط برای دانشجویان غیر بومی این دانشگاه بسیار سخت تر است؛ چرا که این دانشجویان برای تهیه غذای شام نیز با مشکلاتی مشابه دست و پنجه نرم می کنند. خوابگاه دختران دانشگاه نیز مانع از خروج ایشان در ساعات پایانی روز شده و دختران خوابگاهی ناچارند زمان نسبتا زیادی را برای درست کردن غذا اختصاص دهند.

  مدیریت دانشگاه عدم اعطای وام از طرف وزارت رفاه را بهانه قرار داده و خود را از هر گناهی مبرا می داند. ایشان در پاسخ به خانواده دانشجویان معترض، وزارت علوم را مقصر دانسته و با لحنی زننده از خانوادۀ دانشجویان می خواهند تا با وزارت علوم تماس گرفته و گرفتاری پیش رو را با ایشان مطرح کنند. وزارت علوم وزارت رفاه، و وزارت رفاه مدیریت دانشگاه را مقصر دانسته و هر کدام به نوعی مسئولیت خود را به دوش دیگری می اندازد.

  در همین خصوص گروه کوچکی از دانشجویان با جمع آوری امضا خواهان توضیح مسئولین و مدیریت دانشگاه شدند. همچنین به دلیل امنیتی بودن فضای دانشگاه ( استخدام گسترده مامورین حراستی، نصب دوربین در سالن ها، کلاس ها و حتی راهرو توالت ها و ... ) دانشجویان هر نوع تجمعی را برابر با اخراج از دانشگاه و تشکیل پرونده های سیاسی و جنایی می دانند.

 دانشگاه نبی اکرم هر ترم قریب به پانصد هزار تومان از دانشجویان مطالبه می کند و در اعتراض خانواده ها به این مسئله غیر دولتی بودن و خودکفایی اقتصادی داشتن را علت مطالبه شهریه های سنگین عنوان می کند. حال سوالی که این جا مطرح است این است که چرا ریاست دانشگاه امروز حرفهای خود را 180 درجه تغییر داده و عدم حمایت دولت را عامل این وضع می داند ؟ کشوری که دومین ذخایر گازی، سومین ذخایر نفتی، دومین معادن مس و ... را در جهان دارد، چرا باید دانشجویانش از یک وعده غذای گرم محروم باشند؟ دلیل این همه فضل و بخشش به سریلانکا، نیکاراگو، بولیوی و... غیر چیست حال آن که بسیاری در این کشور به نان شب خود محتاجند.

فراموش نکنیم چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است.

                                                                                                                ایران بان